Tenniselleboog en golferselleboog

Heeft u steeds pijn in uw elleboog? Heeft u vooral pijn bij bewegen van de pols of bij kracht zetten, knijpen of wringen? Mogelijk heeft u een tennis- of golferselleboog.

Algemene informatie

Het onderuiteinde van het bovenarmbot (humerus) heeft een tweetal uitsteeksels, genaamd de epicondylen: één aan de buitenzijde, de epicondylus lateralis, en één aan de binnenzijde, de epicondylus medialis. Deze epicondylen vormen het aanhechtingspunt voor een aantal spieren van de onderarm. De spieren komen samen in pezen die vast zitten op het bot. Aan de buitenzijde (lateraal) zijn het de strekkers van pols en vingers; aan de binnenzijde (mediaal) de buigers van pols en vingers.

Oorzaken

De aanhechtingen kunnen geïrriteerd raken als gevolg van overbelasting. Een dergelijke irritatie noemen we een ontsteking. Een ontsteking is een reactie van het lichaam op beschadiging van weefsel of heftige prikkeling van buitenaf. Het doel van ontsteking is herstel van de weefselschade. Dit gaat gepaard met pijn en soms met zwelling en warmte.

Symptomen

Ontsteking van de aanhechting van de strekkers van de pols ter plaatse van de elleboog wordt epicondylitis lateralis genoemd. Er is pijn aan de buitenzijde van de elleboog, die toeneemt bij bepaalde bewegingen. Het betreft dan vooral het tegen weerstand omhoog bewegen van de pols en het strekken van de vingers. Omdat dit relatief vaak voorkomt bij tennissers staat dit bekend als een tenniselleboog.

Eenzelfde soort ontsteking kan aan de binnenzijde van de elleboog voorkomen, ter plaatse van de aanhechting van de buigers van de pols. Dit wordt epicondylitis medialis genoemd, ofwel golferselleboog.

Behandeling

De behandeling van epicondylitis bestaat in eerste instantie uit rust: de bewegingen die de pijn uitlokken een poosje vermijden en de arm niet te zwaar belasten. Dit kan worden gecombineerd met het gebruik van ontstekingsremmende pijnstillers (non-steroide anti-inflammatoire medicijnen: NSAID’s), zoals naproxen, ibuprofen of diclofenac. Het grootste deel van de mensen met epicondylitis is dan na een tijdje weer klachtenvrij.

Bij een deel van de mensen kunnen de klachten echter heel hardnekkig zijn. Dit zijn de mensen die de polikliniek orthopedie bezoeken. Er is helaas geen eenduidige behandeling die bij iedereen succesvol is. Er staat ons een aantal mogelijkheden ter beschikking:

Rust door een bandage (brace)
Deze bandage fixeert de spieren (de polsstrekkers of –buigers) op de onderarm. Hierdoor kunnen de spieren normaal worden gebruikt, maar wordt de aanhechting aan de elleboog ontlast, zodat deze tot rust kan komen.

Rust door gips
Rust kan ook in een meer rigoreuze vorm worden geboden door de arm in te gipsen. Hierdoor wordt de aanhechting van de ontstoken pezen ontlast. De hand kan relatief normaal worden gebruikt, maar een gips geeft natuurlijk meer beperkingen dan een brace.

Fysiotherapie
Door een bepaalde soort massage (frictie) kan de doorbloeding ter plaatse worden verbeterd, zodat de genezing op gang komt.

Injectie met corticosteroïden
Deze wordt op de meest pijnlijke plaats van de aanhechting geplaatst. Corticosteroïden werken ontstekingsremmend en helpen de eigen genezingstendens om de overhand te krijgen. Meestal wordt een injectie maar één- of tweemaal gegeven.

Operatie
Door het losmaken van de pezen van de epicondylus vermindert de spanning in deze pezen en kan de genezing op gang komen. De spieren (polsstrekkers en –buigers) hechten ook aan aan de ònderarmsbeenderen, zodat er na een operatie geen sprake is van functieverlies. Na de ingreep is een periode van rust belangrijk, waarin de arm niet wordt belast.

Meer informatie over een golfersarm of golferselleboog.
Meer informatie over een tennisarm of tenniselleboog.

© 2022 Catharina Ziekenhuis - Alle rechten voorbehouden