Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Gynaecologie

Ga direct naar:

Als de bevruchte eicel zich op een andere plek innestelt dan in de baarmoeder, spreken we van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De gynaecologen van het Catharina Ziekenhuis hebben veel ervaring met het behandelen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een zwangerschap buiten de baarmoederholte. Het eitje is dan wel bevrucht is, bevindt zich buiten de baarmoeder. In 95% van de buitenbaarmoederlijke zwangerschappen nestelt het eitje zich in de eileider. Sommige vrouwen krijgen hierdoor klachten, anderen merken hier niets van.

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt ook wel een EUG genoemd (Extra = buiten, Uterus = baarmoeder, Graviditeit = zwangerschap).

Oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan onder andere veroorzaakt worden door:

  • een ontsteking aan de eileider, bijvoorbeeld door chlamydia of gonorroe;
  • een eerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschap;
  • een eerdere operatie aan de eileider.

Ook na langdurige onvruchtbaarheid, een IVF-behandeling en bij zogenoemde DESdochters is de kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap groter.

Symptomen en klachten bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

In het begin kunnen er geen klachten zijn. Later in de zwangerschap kan er pijn aan één kant of onderin de buik ontstaan. Een ernstige situatie ontstaat als de eileider scheurt. Vaak ontstaat dan plotseling hevige buikpijn met schouderpijn en loze aandrang. Dit komt door het bloed in de buikholte.

Onderzoeken naar een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

In het Catharina Ziekenhuis kunnen de volgende onderzoeken worden gedaan naar een buitenbaarmoederlijke zwangerschap:

Behandeling van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

De gynaecoloog kan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap op verschillende manieren behandelen. Dit is afhankelijk van de klachten en van de waarde van het zwangerschapshormoon in het bloed. De mogelijkheden zijn:

  • Geen actie ondernemen (afwachten);
  • Een operatie aan de eileiders;
  • Behandeling met medicijnen.

Deel deze pagina