Dankzij nieuwe hartklepbehandeling loopt meneer Van Gompel weer zonder rollator: ‘En hij heeft weer heel veel energie’

Meneer Van Gompel (81) uit Reusel liep voor de ingreep nog met een rollator door zijn hartproblemen, maar vrij snel erna hoefde hij deze niet meer te gebruiken. De operatie waarbij zijn aortaklep via een bloedvat bij het sleutelbeen werd vervangen, biedt patiënten zoals hij een snelle terugkeer naar hun normale leven.

“Mijn vader was steeds verder achteruit gegaan. Hij liep met een rollator en in het ziekenhuis vervoerde ik hem in een rolstoel”, schetst Ron, één van zijn drie zonen, de staat van zijn vader vóór de ingreep in het Catharina Ziekenhuis. Nu zijn ze een dikke twee maanden na de operatie samen op bezoek. Dat ze de operateurs niet persoonlijk hadden kunnen bedanken, zat ze niet lekker. Daarom komen ze speciaal op visite bij interventiecardiologen Pieter-Jan Vlaar en cardioloog Inge Wijnbergen. De twee hebben een fijne boodschap voor de artsen. “Ik ben nu zelf naar deze kamer toe gelopen en die ligt toch wel een eindje van de ingang”, aldus Van Gompel senior. “Ik heb de rollator sowieso weer vaarwel gezegd. Ik geniet weer van het leven. Ik had niet verwacht om op mijn 81ste weer zo fit te zijn.”

Meneer Van Gompel herstelde gestaag na de ingreep. “Daarvoor was ik inderdaad bijna niet meer mobiel zoals mijn zoon zei. Maar na de operatie stond ik al snel weer op mijn benen.” Zijn zoon valt hem nogmaals bij: “Wat wij het meest merken, is dat hij weer heel veel energie heeft. Vroeger lag hij vaak op de bank en was hij snel moe. Nu wandelt hij weer rond, iets wat voorheen een enorme opgave was. Een kilometer haalt hij zonder problemen. Het is indrukwekkend om te zien hoe hij nu weer zo actief is. De zorg die hij hier heeft gekregen, is echt top.”

Dit is toch waar we het voor doen. Heel mooi om te horen dat meneer zijn hobby’s weer op kan pakken en van zijn kleinkinderen kan genieten

Persoonlijk behandelplan

Vlaar en Wijnbergen horen de verhalen van vader en zoon met plezier aan. “Dit is toch waar we het voor doen. Heel mooi om te horen dat meneer zijn hobby’s weer op kan pakken en van zijn kleinkinderen kan genieten.” Ze leggen uit wat de ingreep – in vaktermen de percutane transaxillaire TAVI genoemd – inhoudt. Het is een relatief nieuwe techniek die het mogelijk maakt de aortaklep te vervangen zonder een grote operatie. De ingreep vindt plaats via een katheter die wordt ingebracht in een bloedvat bij het sleutelbeen. Dit is een veel minder ingrijpende manier dan de traditionele hartklepoperatie, waarbij de borstkas geopend moet worden. Het voordeel voor patiënten is duidelijk: de hersteltijd is korter en de kans op complicaties kleiner.

De beslissing om voor deze ingreep te kiezen wordt genomen in het TAVI-team van het Catharina Ziekenhuis. Dit team bestaat uit cardiothoracaal chirurgen, cardiologen en gespecialiseerde verpleegkundigen die wekelijks samenkomen om voor elke patiënt een persoonlijk behandelplan te maken. Meneer Van Gompel was een van de patiënten voor wie de percutane transaxillaire TAVI een geschikte oplossing bleek, nadat andere methoden, zoals de klassieke openhartoperatie of de TAVI via de lies, niet mogelijk waren.

“De techniek wordt steeds meer toegepast,” weet Vlaar. “In eerste instantie proberen we altijd een hartklep via de lies te vervangen met een katheter – noem die maar de reguliere TAVI -, maar bij meneer zat daar een verstopping. Als dat zoals in dit geval niet mogelijk is, wordt er gekeken naar de optie van een openhartoperatie. Voor patiënten die vanwege hun kwetsbare gezondheid niet in aanmerking komen voor die ingreep zoals meneer, biedt de percutane transaxillaire TAVI een alternatief. Anders was er geen behandeling meer mogelijk.”

Meneer Van Gompel kon mooi nieuws brengen aan interventiecardiologen Pieter-Jan Vlaar en Inge Wijnbergen. Foto: Jarno Verhoef/Catharina Ziekenhuis
Meneer Van Gompel kon mooi nieuws brengen aan interventiecardiologen Pieter-Jan Vlaar en Inge Wijnbergen. Foto: Jarno Verhoef/Catharina Ziekenhuis

Technisch complexer

De ingreep via het bloedvat bij het sleutelbeen is technisch complexer dan de standaardmethode via de lies. “Maar met de ervaring die we inmiddels hebben, merken we dat we deze procedure nu net zo snel kunnen uitvoeren”, zegt Vlaar. Wijnbergen: “De ingreep wordt altijd uitgevoerd door twee artsen samen. In het begin was dat noodzakelijk, omdat de techniek nieuw was. Professor Ole De Backer, een gerenommeerd cardioloog die verbonden is aan het academische ziekenhuis van Kopenhagen en wereldwijd de meeste ervaring heeft met deze techniek, heeft ons de fijne kneepjes geleerd. Nu zijn we goed op elkaar ingespeeld en gaat alles vloeiend.”

De percutane transaxillaire TAVI wordt steeds vaker toegepast, maar het is nog niet standaard in alle ziekenhuizen. “We hebben de techniek hier live gepresenteerd aan andere cardiologen in Nederland die geïnteresseerd zijn”, zegt Vlaar. “Sommige centra zijn al begonnen met het implementeren ervan. We zijn niet de eerste die dit doen, maar dankzij verbeterde technieken kunnen wij het als Catharina Ziekenhuis nu echt als een standaardbehandelmethode aanbieden voor patiënten die niet via de lies behandeld kunnen worden”, aldus Wijnbergen.

Voor de ingreep lag ik vaak te tobben in bed: ga ik het diamanten huwelijk met mijn vrouw nog wel halen, ga ik het nog meemaken dat een van mijn kleinkinderen haar geneeskundestudie afrond. Dat doe ik nu niet meer

Niet meer tobben in bed

Het Catharina Ziekenhuis biedt patiënten niet alleen geavanceerde technieken, maar ook persoonlijke zorg. Het team stelde een plan op maat voor meneer Van Gompel, zodat hij de best mogelijke behandeling kreeg. “Het was fijn om te merken dat ze goed naar mijn situatie keken. Ze wilden echt dat ik weer kon functioneren.”

Meneer Van Gompel, al sinds zijn zestigste (vier dagen na zijn pensioen) hartpatiënt, is dankbaar voor de zorg die hij heeft ontvangen. “Ik ben blij dat ik het heb gedaan”, zegt hij. “Ik had niet gedacht dat ik op mijn leeftijd nog zo’n verandering zou ervaren. Ik kan nu weer dingen doen die ik al jaren niet meer kon. Voor de ingreep lag ik vaak te tobben in bed: ga ik het diamanten huwelijk met mijn vrouw nog wel halen, ga ik het nog meemaken dat een van mijn kleinkinderen haar geneeskundestudie afrondt. Dat doe ik nu niet meer.”


© 2026 Catharina Ziekenhuis
Alle rechten voorbehouden