Over leven, Eva’s verhalen: De situatie zoals die nu is, past niet bij wie hij altijd is geweest

Als ik aan mijn dienst begin, wordt hij net verhuisd
Naar een éénpersoonskamer
Omdat hij zometeen een familiegesprek heeft en de situatie zorgelijk is

Er staat veel familie op de gang en ze kijken bezorgd
Ik begin mijn dienst met kennismaken
Hij ligt met zijn ogen dicht op bed dus ik besluit eerst maar eens contact te maken met zijn familie

Zijn vrouw, schoonzus en twee zoons zitten aan zijn bed
Hij lijkt eerst niet deel te nemen aan ons gesprek, maar als ik zijn vrouw vraag hoe lang ze al samen zijn en hoe ze elkaar ooit hebben leren kennen, schieten zijn ogen open en begint hij te lachen

Hij kijkt liefdevol naar links waar zijn vrouw naast hem zit
Verliefd zelfs, zijn ogen stralen
Ze hebben elkaar als studenten leren kennen
Al bijna 54 jaar zijn ze samen
Als ik vraag of het liefde op het eerste gezicht was, geeft hij aan dat toen hij haar voor de tweede keer zag, hij het meteen wist

“Zij hoort bij mij”
Terwijl hij vertelt, kijkt hij enorm liefdevol naar haar
“Ze is mijn vlinder”, zegt hij
“Ik heb het heel fijn gehad, ik heb ervan genoten met haar mee te fladderen”

Nadat ik hem heb geholpen met plassen, ga ik even bij hem op bed zitten
En vraag hem naar de situatie
Hoe ziet hij het zelf?
Welke verwachtingen heeft hij zo van het gesprek en wat vindt hij zelf belangrijk?
Hij geeft aan dat de grens bereikt is

Sterker nog: hij is er voor zijn gevoel eigenlijk al overheen gegaan
De situatie zoals die nu is, past niet bij wie hij altijd is geweest
Hij is altijd sterk geweest
Hij is een hele poos mantelzorger geweest voor zijn vrouw die een dwarslaesie heeft
“Ik kon haar altijd zo optillen”
Hij voelt dat zijn lijf nu op is
“Geen toeters en bellen meer”

Er volgt een gesprek met zijn familie en de arts
De arts geeft hem de ruimte
Als hij wil, kunnen ze nog wel wat proberen
Maar de vraag is of hij dat aan kan en in hoeverre het hem gaat helpen
Als het voor hem klaar is, dan is dat ook heel reëel en invoelbaar

De keuze is natuurlijk aan hem
Hij voelt zelf heel duidelijk dat het klaar is
Het liefst wil hij euthanasie en als het kan zo snel mogelijk
We spreken af dat we dat morgen in gang gaan zetten
Eerst maar even alles laten bezinken

Na het gesprek, als de familie weg is, kletsen we nog even over andere dingen
Het werk dat hij altijd heeft gedaan bijvoorbeeld
Hij vertelt dat hij altijd wiskundeles heeft gegeven
“Oh, wat leuk! Was dat altijd al je lievelingsvak op school?”
“Nee, helemaal niet! Ik vond het totaal niet leuk, maar ik vind het wel leuk om het uit te leggen en ervoor te zorgen dat mensen het begrijpen”

Ik grap nog dat het jammer is dat ik hem nu pas leer kennen
Mijn zoon loopt helemaal vast met wiskunde
Hij doet dit jaar examen en wiskunde dreigt roet in het eten te gooien 

Anders had hij hem mooi nog even bijles kunnen geven
Hij lacht erom: “Dat zit er nu niet meer in”

Hij vertelt over zijn kinderen
Allebei lijken ze op een andere manier op hem
De ene is heel betrouwbaar; als hij zegt dat hij iets doet, dan doet hij dat ook
De ander is meer charmant en krijgt zo de dingen voor elkaar
Op allebei is hij heel erg trots

Hij vertelt over hoe hij ze, toen ze klein waren, voorlas
Zelf konden ze nog niet lezen
Maar als hij afweek van wat er in het boek stond, dan wisten ze het meteen
“Papa, dat staat er niet!”

Voor het slapen vroeg hij ze wat het ergste was wat ze die dag hadden meegemaakt
Ze dachten dan heel hard na, maar er kwam niks
Hij vroeg ze daarna wat het leukste was geweest die dag
Dan kwam er meteen een antwoord!

Dat is wat hij ze heeft proberen mee te geven
“Ik ben een optimist”
Dat heeft hem ver gebracht 
Hij vertelt over zijn vrouw
Zijn grote liefde
Zodra het over haar gaat, krijgt hij lichtjes in z’n ogen

Ik vraag hem of hij het moeilijk vindt haar los te moeten laten vanuit z’n rol als mantelzorger, maar hij geeft aan van niet
Hij heeft het met heel veel liefde gedaan
Het heeft hem nooit moeite gekost
Hij heeft er vertrouwen in dat er voldoende mensen om haar heen zijn die straks voor haar gaan zorgen
Dat komt goed

Ze zijn ooit samen geïnterviewd; zij vertelde over haar ervaringen met een dwarslaesie en hij over zijn ervaringen met de rol van mantelzorger
Ik beloof hem het zeker te gaan lezen
De volgende dag gaat hij naar huis met terminale zorg
De euthanasie wordt in gang gezet

“Ga je ergens naartoe?”, vraag ik
Hij haalt z’n schouders op; hij ziet het wel
Ik stel me graag voor dat hij, over een tijdje als het echt voorjaar is, als een vlinder bij z’n vrouw langskomt
Om nog even met haar mee te fladderen
Zoals hij 54 jaar lang zo liefdevol heeft gedaan