Let op: Afwijkende openingstijden tijdens Hemelvaartsdag, donderdag 14 mei.

Over leven, Eva’s verhalen: Ook bij naasten is er veel aan de hand

In de dertiende aflevering van ‘Over leven, Eva’s verhalen’ geeft oncologisch verpleegkundige Eva Sliep een inkijkje hoe de ziekte kanker de patiënt, maar zeker ook de omgeving, raakt.  

De meeste van ons doen het niet alleen: leven
Je hebt je partner, familie, vrienden, collega’s en bekenden met wie je lief en leed deelt 

Hetzelfde geldt voor ziek zijn en doodgaan
Ik zie maar heel weinig mensen dat alleen doen
Een bekende uitspraak is: ‘Iemand is nooit alleen ziek’
Wat mij betreft heel erg waar en zeker bij een ziekte als kanker
Die ziekte trekt aan zoveel touwtjes in iemands leven en dus ook bij de mensen die daar omheen staan
Ik zie het de hele week op mijn werk

De twee jonge meisjes die op bezoek komen bij hun ernstig zieke papa
Die op bed klimmen en samen met hem een ijsje eten dat we stiekem hebben gepakt in de keuken
Er wordt gelachen en gespeeld
Hij geniet ervan, maar is zichtbaar moe
Zijn dochtertje vraagt tussendoor of hij nu doodgaat

De vrouw die dolgelukkig is met haar nieuwe partner en hun samengestelde gezin
Samen hebben ze het zo ontzettend fijn en ook de kinderen zijn blij met deze samenstelling
One big happy family
Ze geniet van haar cluppie
Nu is ze ziek en moet ze hen alweer loslaten
Ze schrijft afscheidsbrieven en neemt nog een film voor ze op

Het stel dat 22 jaar geleden verliefd op elkaar werd
Zij was jong weduwe geworden en hij was gescheiden
Bij elkaar vonden ze de liefde
Je ziet dat ze nog steeds gek zijn op elkaar
Nu is zij ziek en komt hij elke dag trouw op bezoek
Hij helpt haar met wassen en verzorgt haar drain
Zoals ik hem inschat, is hij een ‘niet-lullen-maar-poetsen’-type maar zorgen voor haar doet hij enorm liefdevol terwijl hij haar bij haar koosnaam noemt

De jonge vrouw die waakt bij haar moeder en liefdevol vertelt wat ze allemaal van haar moeder heeft geleerd en meegekregen
En dat ze daar zo dankbaar voor is
Ik vind het knap
Op zo’n jonge leeftijd zo bewust afscheid nemen van je moeder en het dan ook nog zo mooi kunnen verwoorden
Ik kijk naar haar moeder die slapend in bed ligt en realiseer me dat ze wel een bijzondere moeder moet zijn geweest om zo’n dochter te hebben

De zus die meekomt tijdens een dag vol chemokuren
Er wordt gelachen
Ze kruipen samen tegen elkaar in het net te kleine éénpersoonsziekenhuisbed, kijken een film en spelen spelletjes
De hele dag hebben we lol met elkaar en maken we grappen
We weten allemaal heus wel waarom ze hier is en hoe serieus dat is, maar nu houden we het bewust luchtig
Begin van de dienst vraagt haar zus me nog: ‘Wie wil hier nou werken?’
Maar bij het weggaan zegt ze: ‘Ik snap het nu zo goed’ 

De buurman die enorm betrokken is en bij gebrek aan familie de rol van mantelzorger op zich heeft genomen
Hij komt op bezoek, doet de was en helpt met de medicijnen
Ik kijk er met bewondering naar en gun iedereen zo’n buurman in z’n leven
Als hij er niet was geweest, dan had deze zorgvrager het nooit zo gered thuis
Dan had de patiënt misschien wel naar een instelling gemoeten

De partner
Het jonge stel
Zij komt voor haar eerste kuur in verband met borstkanker
Vandaag wordt het echt concreet
Ze krijgt haar eerste chemo via het infuus
Het is een emotioneel moment en hij laat z’n tranen even lopen
De vrouw waar hij van houdt zit in een achtbaan genaamd kanker en hij zit naast haar en dendert mee terwijl ze elkaar stevig vasthouden
Ze zijn blij dat ze al een kindje hebben samen, want door de chemo zal ze onvruchtbaar worden
Ze tellen hun zegeningen

De kleinkinderen die zorgen voor reuring en afleiding
Meer dan eens hangt het rondom een bed vol met zelfgemaakte tekeningen en knutselwerkjes
‘Lieve oma’ en ‘Lieve opa’ staat erop
‘Word maar snel beter’ staat er in kleurige hanenpoten opgeschreven

De vrouw die een paar weken geleden oma is geworden
Die heerlijk op haar roze wolk zat en bedacht wat ze allemaal wilde gaan doen met haar kleinkind en die 5 weken later de diagnose kreeg
Die even heel hard van haar wolk is geknald

De zoon die met Moederdag een enorme bos bloemen komt brengen bij z’n moeder
Geen brunch thuis zoals ieder jaar traditie is, maar een bezoekje aan de afdeling Oncologie 

En zo zijn er nog heel veel meer verhalen
Niet alleen de zorgvragers zie ik elke dag, maar ook hun naasten
Ik vraag ze altijd: ‘Hoe is het eigenlijk met jou?’
Want ook bij hen is er veel aan de hand

Kanker raakt 1 op de 2 mensen in Nederland
Iedereen kent wel iemand die er mee te maken heeft gehad
Het is goed om ons te realiseren
In voor- en tegenspoed; we zitten er samen in
Dit leven

In mijn ogen is dat uiteindelijk een van de belangrijkste dingen; geboren worden en doodgaan doe je op een bepaalde manier alleen
Maar leven doe je, als het erop aankomt, met de mensen die je dierbaar zijn, om je heen

 

Eva Sliep. Foto: Jarno Verhoef/Catharina Ziekenhuis
Eva Sliep. Foto: Jarno Verhoef/Catharina Ziekenhuis

Op 26 januari verscheen een boek van Eva, een bundeling van persoonlijke verhalen. Dat heet ‘Ongeremd delen’.


© 2026 Catharina Ziekenhuis
Alle rechten voorbehouden