Robin (52) kreeg onverwacht een hartinfarct: ‘Vertel me vooral wat ik wél kan’

Robin de Ruiter stond vorig jaar nog vijf tot zes keer per week op de ‘sportbaan’. Hij padelde fanatiek, deed aan fitness, rookte niet en had geen overgewicht. Niets wees erop dat hij iets aan zijn hart mankeerde. Tot woensdag 16 april 2025. Tijdens een potje padel met zijn vrouw voelde hij een steek in zijn borst. De pijn zakte weer en dus ging hij later die dag gewoon naar zijn volgende padelles.

Maar na een paar ballen ging het mis. Robin werd misselijk en benauwd. De pijn trok door naar zijn schouder, nek en arm. „Eigenlijk waren alle signalen er, maar je wilt gewoon niet geloven dat je een hartinfarct hebt. Ik dacht dat zoiets veel heftiger zou voelen.”

Zijn vrouw haalde hem op. Samen gingen ze naar de spoedpost. Zelfs daar dacht Robin dat het wel mee zou vallen. „Ik wilde eigenlijk gewoon met wat medicijnen naar huis. We zouden twee dagen later op vakantie gaan.”

Van padelbaan naar operatiekamer

Een hartfilmpje maakte duidelijk dat het ernstig was. Robin had een hartinfarct. Kort daarna werd geprobeerd zijn kransslagaders via een katheterisatie te behandelen, maar dat lukte niet. Ook een tweede poging bood geen oplossing. Er zat niets anders op dan een openhartoperatie.

„Dat was voor mij de grootste klap. Eerst denk je dat je wat medicijnen krijgt, vervolgens wordt het misschien een katheterisatie en ineens hoor je dat je een openhartoperatie nodig hebt.” Op Goede Vrijdag werd Robin geopereerd in het Catharina Ziekenhuis. De ingreep verliep goed, maar voor zijn gezin waren het angstige dagen. Zijn vrouw en vier kinderen werden plotseling geconfronteerd met de mogelijkheid hem te verliezen.

Een misverstand maakte de spanning nog groter. Na de eerste katheterisatie verwachtte zijn vrouw dat Robin samen met de cardioloog zou terugkomen. Toen de arts zonder hem verscheen en vertelde dat de behandeling niet was gelukt, dacht ze even dat haar man was overleden. Robin lag op dat moment alweer op de hartbewaking. „Voor haar was dat misschien wel het grootste schrikmoment. Je ziet hoe belangrijk communicatie is. Niet alleen met de patiënt, maar ook met de familie.”

Ik geloof dat je lichaam vaak meer kan dan je denkt

Concrete doelen

Na zijn operatie kreeg Robin te horen dat hij rekening moest houden met een langdurig herstel. Maar stilzitten paste niet bij hem. Hij stelde zichzelf concrete doelen: binnen zes weken weer zoveel mogelijk kunnen, na acht weken met vrienden naar Lissabon en uiteindelijk opnieuw op de padelbaan staan.

„Ik hoorde vooral wat ik allemaal niet mocht. Maar ik wilde juist weten wat ik wél kon. Natuurlijk moet je voorzichtig zijn en medische adviezen serieus nemen. Maar ik geloof ook dat je moet kijken naar wat iemand persoonlijk aankan.”

Robin ging, binnen de grenzen die zijn herstel toeliet, zelf aan de slag. Hij wandelde, bouwde zijn conditie op en hield zijn vooruitgang bij. Drie weken en één dag na zijn operatie stond hij alweer voorzichtig op de padelbaan. Na zes à zeven weken was hij ook weer aan het werk.

Hij realiseert zich dat zijn herstel uitzonderlijk snel ging. „Ik ken ook verhalen van mensen die na een hartinfarct een jaar niet konden werken. Ik besef heel goed dat het niet bij iedereen zo gaat. Maar ik geloof dat je lichaam vaak meer kan dan je denkt. Positief blijven, doelen stellen en zelf actief aan je herstel werken, kunnen enorm helpen.”

Zijn ervaring heeft hem overtuigd van het belang van maatwerk. Niet iedere patiënt is hetzelfde en ook het herstel verloopt bij iedereen anders. „Vertel mensen niet alleen wat ze niet mogen. Kijk vooral samen naar wat wél mogelijk is.”

Je krijgt ontzettend veel liefde en steun, maar uiteindelijk moet je het herstel zelf doormaken. Dat kan best eenzaam zijn

Herstellen is ook mentaal zwaar

Dat Robin lichamelijk snel vooruitging, betekende niet dat alles vanzelf ging. Vooral zijn concentratie bleek een probleem. „Ik kon weer werken, maar me langere tijd ergens op concentreren was ontzettend vermoeiend. Daar heb ik misschien wel de meeste moeite mee gehad.”

Ook voelde hij zich soms eenzaam. Terwijl familie en vrienden feestvierden of samen op pad gingen, zat hij thuis te herstellen. „Je krijgt ontzettend veel liefde en steun, maar uiteindelijk moet je het herstel zelf doormaken. Dat kan best eenzaam zijn.”

Juist die ervaringen wilde Robin tijdens Hartweek onder de aandacht brengen. Want waar bij hartrevalidatie veel aandacht is voor lichamelijke conditie en kracht, vindt hij dat ook de mentale gevolgen en de concentratie voldoende aandacht verdienen.

Doe leuke dingen met de mensen die echt om je geven. Want uiteindelijk is dat waar het om draait

Een ander perspectief op hartzorg

De bijdrage van Robin zorgde voor een ander perspectief tijdens de derde dag van Hartweek, die volledig in het teken stond van de behandeling van vernauwingen in de kransslagaders. Waar cardiologen en hartchirurgen vertelden over onderzoeken, behandelingen en nieuwe technieken, liet Robin zien wat een hartinfarct en een operatie voor een patiënt betekenen.

Zijn waardering voor de zorg in het Catharina Ziekenhuis is groot. Tegelijkertijd hoopt hij dat zorgverleners iets meenemen uit zijn ervaringen. Robin heeft een eigen adviesbureau, Verdr, en werkt al jaren aan het verbeteren van de zorg. Zo is hij betrokken bij DE STAP naar gezonder, een initiatief dat zich richt op gezondheid en preventie. Door ook zijn persoonlijke ervaringen als hartpatiënt te delen, hoopt hij een bijdrage te leveren. Bijvoorbeeld door aandacht te vragen voor persoonlijke doelen, de mentale gevolgen van een ingreep en wat patiënten zelf kunnen doen tijdens hun herstel.

Zelf kijkt Robin vooral vooruit. Hij voelt zich inmiddels fitter dan vóór zijn hartinfarct en maakt bewustere keuzes. Niet alleen over voeding en beweging, maar ook over hoe hij zijn tijd besteedt. „Het kan iedereen overkomen, op ieder moment. Ook als je gezond leeft. Daarom vind ik het belangrijk om te blijven genieten. Doe leuke dingen met de mensen die echt om je geven. Want uiteindelijk is dat waar het om draait.”