Kransslagader door de hartspier: patiënten kunnen bij ons terecht voor innovatieve behandeling
Het Catharina Hart- en Vaatcentrum biedt een nieuwe minimaal belastende behandeling voor patiënten met een kransslagader die door de hartspier loopt. De combinatie met gerichte metingen om een zorgvuldige keuze te kunnen maken voor wie deze behandeling geschikt is, maakt onze aanpak onderscheidend in Nederland.
In het Catharina Hart- en Vaatcentrum kunnen patiënten met een zeldzaam hartprobleem sinds kort rekenen op een minimaal-invasieve (minder ingrijpende) kijkoperatie die hen nieuwe perspectieven biedt. Bij deze patiënten loopt een van de kransslagaders niet over de hartspier, maar erdoorheen. Dit kan ernstige klachten – zoals drukkende pijn op de borst, kortademigheid, hartkloppingen, duizeligheid of flauwvallen – veroorzaken, maar tot nu toe waren er weinig (en dan ook nog eens zeer ingrijpende) behandelingsopties.
Vergis je niet, de impact van de behandeling is groot. Voor deze mensen kunnen we een groot verschil maken
Sneetje tussen de ribben in plaats van open borstbeen
Ferdi Akca, cardiothoracaal chirurg, legt uit dat de ingreep zelf geen nieuwe ontdekking is, maar dat de combinatie van deze minimaal-invasieve behandeling en zorgvuldige metingen de grote meerwaarde biedt. Hij schetst eerst de context. “Voorheen waren de behandelopties voor deze patiënten zeer beperkt. De eerste keus is medicatie voor deze patiënten. Als deze niet voldoende werken, was een openhartoperatie waarbij het borstbeen moet worden geopend de enige optie. Dat werd vaak té ingrijpend gevonden. Nu, door onze samenwerking met interventiecardioloog Annemiek de Vos en cardioloog Thomas Mast voor gedetailleerde metingen, beeldvorming en indicatiestelling (de zorgvuldige keuze voor wie de behandeling geschikt is, red.), kunnen we de behandeling beter afstemmen op de behoeften van elke patiënt.”
De zogeheten EndoCAB-methode wordt als een van de weinige plekken in Nederland op deze manier toegepast in het Catharina Hart- en Vaatcentrum. Akca, die daarmee een nationale primeur had en nu helpt om het in andere ziekenhuizen te introduceren, vertelt dat deze techniek het mogelijk maakt om de kransslagader vrij te leggen (vakterm: unroofing-operatie) zonder grote openhartoperaties, de traditionele manier zoals de cardiothoracaal chirurg dat zojuist omschreef.
Concreet: bij dat laatste wordt er een zaag gebruikt om het borstbeen open te maken, bij de EndoCAB wordt er slechts een klein sneetje tussen je ribben gemaakt om het ‘probleem’ op te lossen. De voordelen voor patiënten zijn groot: minder bloedverlies, een sneller herstel en minder kans op complicaties zoals hartritmestoornissen.
“En er waren patiënten voor wie we voorheen geen oplossing hadden omdat ze niet in aanmerking kwamen voor een openhartoperatie, die nu weer de kans krijgen op een normaal leven, zonder pijn op de borst.” Het gaat hierbij om een relatief kleine groep patiënten. “Maar, vergis je niet, de impact van de behandeling is groot. Voor deze mensen kunnen we een groot verschil maken.”
Dat inspireert ons als team, dat we meer mensen goed kunnen helpen op een minder ingrijpende manier
Zeer diverse patiëntengroep
De Vos vult Akca aan. Zij benadrukt dat er lange tijd werd aangenomen dat een kransslagader die door de hartspier loopt geen zuurstoftekort zou veroorzaken, maar dat dit inzicht de laatste jaren is veranderd. Er wordt nu daarom onontgonnen terrein bewandeld. “Door nieuwe meetmethodes begrijpen we steeds beter hoe de hartspier zuurstof krijgt. Hartklachten door deze zeldzame aandoening komen niet vaak voor. Daarom willen we deze patiënten goed in kaart brengen en op een standaard manier onderzoeken of ze wel of niet een operatie nodig hebben. Door speciale metingen en een CT-scan kunnen we beter bepalen welke patiënten baat hebben bij een operatie.”
De patiëntengroep is overigens zeer divers. Van oudere patiënten die jarenlang pijnklachten hadden, tot jongere mensen die hun hart niet goed kunnen ontspannen na inspanning, zoals een vrouw in de twintig die tijdens intensief sporten flauwviel. Zij onderging al de onderscheidende ingreep van het Catharina Hart- en Vaatcentrum. Akca: “Ze hoeft nu geen ICD (een klein, inwendig apparaatje dat levensbedreigende hartritmestoornissen uit de hartkamers herkent en corrigeert) meer, ik durf wel te stellen dat haar leven volledig is veranderd.”
De cardiothoracaal chirurg ziet een duidelijke trend. “Mensen met deze aandoening en hun behandelaars in andere ziekenhuizen wisten voorheen niet dat deze minder ingrijpende behandeling mogelijk is. Inmiddels worden er geregeld patienten verwezen voor deze operatie naar het Catharina Ziekenhuis. Als deze optie nog bekender wordt, kunnen we veel patiënten via de EndoCAB-operatie helpen met dit probleem. We zijn erg blij met de goede samenwerking met cardiologen uit verschillende regio’s uit het land; zij maken het mogelijk om deze patiënten sneller door te sturen naar ons, zodat ze goed geholpen worden. Dat inspireert ons als team, dat we meer mensen goed kunnen helpen op een minder ingrijpende manier.”
